❤براي قشنگترين زمزمه هستي؛ترنم❤

  ديروز دلم نيامد سر كار بروم و دوست داشتم پيشت بمانم؛ هر چه نوزاديت اذيتم كردي ولي خدا را شكر هم اكنون از مودب بودنت و هم چنين از حرف گوش كردنت لذت مي برم. فرشته نازم! ديروز كپي بچگي هاي خودم شده بودي هر چه نگاهت مي كردم سير نمي شدم علي الخصوص وقتي مامان خطابم مي كردي مي خواستم بخورمت. قربونت برم كه ماشاءالله دقتت خيلي زياده، ديشب غلط گير را برداشته بودي و خشهاي بند لباس را مي گرفتي، نمي دانم اين كار را از كي ياد گرفته بودي شايد ديده بودي كه بابا با غلط گيرخشهاي يخچال را گرفته است. اتفاقي روي تخته نقاشي ات شكل سرسره را كشيدي حتي پله هاي آن را و با خوشحالي تمام فرياد زد...

بابايي! آمدم كه با ترنمم دنيايت را بلرزانم، آمدم كه دستهاي كوچكم آشيانه اي براي خستگي هاي بزرگت باشد، آمدم تا  كسي باشد كه هر ثانيه دلش برايت اونونو شود. «فرشته كوچولويت: ترنم» (به زبان ترنم اونونو به معناي يك ذره مي باشد.) ...

    وقتي موهايت را نوازش مي كنم به ياد زماني مي افتم كه در شكمم بودي و باخود مي گويم:« زمان چقدر سريع گذشت، خدايا يعني اين همان فرشته كوچولوي من است كه براي ديدنش لحظه شماري مي كردم...» گل قشنگم! وقتي عكسهايت را ورق مي زنم دلم براي نوزاديت تنگ مي شود با اين كه خيلي شب بيداري كشيده ام  اما با شيرين زباني هايت همه چيز را به دست فراموشي سپرده ام و مجذوب تو شده ام و از طرف ديگر خوشحالم كه به اميد خداي مهربان رشد كرده اي و هر روز كه به خانه مي آيم كلمه جديدي به گنجينه لغاتت اضافه شده است.  عزيز دلم! وقتي تو را در آغوش مي گيرم و مي بوسم از تمام خستگي ها و دل...

نازنينم! از تاريخ 11/2/91 (ا سال و 8 ماه و 14 روز) به هيچ وجه ديگر شيشه نمي خوري،حتي آب جوش نبات كه برايت درست مي كنم و در شيشه مي ريزم مي گويي« نه نه مَمِ » فقط دوست داري شير خشك بريزي روي زبانت و بخوري، ديگه به شيشه ات پشت پا زدي. شبها هم مثل بچه هايي كه از شير مادر گرفته شده اند بهانه مي گيري و شديداً گريه مي كني ،پتويت را مي خوري و الكي مي گويي:« مَم» و وقتي برايت درست مي كنم نمي خوري، به هزار ترفند متوسل شده ام؛ در ليوان درست مي كنم  كه با ني يا قاشق بخوري ولي باز هم مي فهمي و لب نمي زني و مجبورم شيرت را دور بريزم. شايد هم چشم خوردي؛ دو روز پيش كه شوهر دختر عمويم به ميهماني خانه ما...

كنار هم مي نشينيم. با دستان كوچكت نوازشم مي كني و مي گويي:« بخواب». چشمان را مي بندم و الكي به تو مي گويم:« يخ كردم». سريع پتو را رويم مي كشي و پيشاني ام را مي بوسي و دوباره مي گويي:«بخواب» و شروع مي كني به نوازش كردن من و خواندن لالايي.  با تو خوشبخت خوشبختم، با تو دختركي مي شوم كه تا انتهاي كوچه هاي كودكي مي دوم و شب كه مي شود خواب فرداهاي روشن را مي بينم، با تو سرشار از عشقم، پرم از لذت دوست داشتن، پرم از ترنم تو و ترانه هايي كه از اعماق قلبم قد مي كشند و در كوچه باغ شعر هايم گل مي كنند، اين جاست كه با خود مي گويم:« زندگي يه لحظه با تو به هزار دنيا مي ارزه » ...

تو كه كنارمي چهار فصل دلم هميشه بهار است؛ سيب سرخ مامان! سكه شانسم! سمنو ي شيرين من! سبزه زندگي ام! سنجد مامان! سماقم! سير كوچولو! عيدت مبارك ...

چي بگم از خوبيات كه همه را شيفته ي خود كرده اي... 1- آن قدر نسبت به سنت بچه ي فهميده هستي كه وقتي مسافرت يا ميهماني مي رويم ذره اي اذيت نمي شوم؛ مودبي، حرف مرا گوش مي دهي. 2- خيلي مهرباني؛ دستها و كمر مرا ماساژ مي دهي، موهايم را شانه مي كني، وقتي حواست نيست و قسمتي از بدنت  محكم به صورتم برخورد مي كند خيلي ناراحت مي شوي و سريع با نگراني مي گويي:«ماماني دا... دا...» تا من بخندم و دردي نداشته باشم، وقتي چيزي در گلويم مي پرد و سرفه ام مي گيرد اداي مرا در مي آوري و سرفه مي كني و سريع بلند مي شوي و با دستهاي كوچكت محكم به پشتم مي زني. 3- دست و دلباز هستي؛ خوراكي هايت را به همه تعارف م...

  عزيز دلم!  دوشنبه 1/12/90 را براي  واكسن 18 ماهگي ات مرخصي گرفتم. قبل از رفتن به تو قطره استامينوفن دادم و به همراه مامان جون به مركز بهداشت رفتيم. تو بي خبر از همه چيز اداي بچه هايي كه گريه مي كردند و جيغ مي زدند را در مي آوردي و منظورت اين بود كه جيغ زدن و گريه كردن كار بدي است. تا چشمت به خانمي كه قرار بود واكسن بهت بزند افتاد دهانت را باز كردي و گفتي:« مامان، آ...،آ...» قربونت برم كه به يادت مانده وقتي سرما خورده بودي و دكتر رفته بوديم خانم دكتر به تو گفته بود بگو:«آ» از آن به بعد وقتي به دكتر يا مراكز بهداشت مي رويم و كسي را مي بيني كه روپوش سفيد بر تن دارد فوري مي گويي:&la...

عزيز مامان! قربونت برم كه وقتي از سر كار مي آيم لباسهايم را در مي آوري، و مي گويي:« بازي». من هم برات ناز مي كنم و مي گم « مامان را بوس تپل كن، بعد بوس صدادار و بعد هم ببلم كن و فشارم بده» و تو هم اين كارها را مي كني و سپس با هم مي رويم به بازي ؛ تو مي شوي مامان من و من هم مي شوم دخترت، كيفت را روي دوشت مي اندازي، روسري سرت مي كني -آخ كه چقدر خوردني ميشي - مرا مي بوسي و مي گي:«باي باي» بهت مي گم:« ماماني كجا ميري؟»مي گي :«دَدَ» برام چي مي خري:« نام نام»     از دَدَ مي آيي و در مي زني، در را برايت باز مي كنم، همديگر را مي بوسيم. كيف...

اي كه با طلوع چشمات شب غصّه هامو بردي منو از خودم گرفتي به ستاره ها سپردي اومدي عطر حضورت تو فضاي خونه پيچيد يه سبد گل اقاقي دل من براي تو چيد دخترم طاق بنفشه سر راه تو مي بندم تو ميشي عروسك من با تو يك دنيا مي خندم چقدر دنيا قشنگه با تولّدت عزيزم تموم زندگيمو من زير پاي تو مي ريزم زندگي يه لحظه با تو به هزار دنيا مي ارزه تموم دنياي بابا با ترنّمت مي لرزه تو همون هديه پاكي كه خدا به ما رسونده توي پس كوچه ي شعرام ردّپاهاتو نشونده  دستاي سبز و  قشنگت رو به سمت آسمون باز تو مي شي يه آسمون من مي شم عاشق پرواز تو اشاره كن كه با تو پر بگيرم سمت خورشيد توي آسمون قلب...